Sizce cami mi kilise mi? Belki de havradır ya da cemevi... Nihayetinde hepsi Allah’ın evi.
Hepimizin kendine göre adlandırarak taptığı o yüce güç, etikete bakmayacak kadar ulu. En azından hepimize öğretilen bu. Tüm dinler; sevmeyi, saymayı tembihlemez miydi! Hepsi, çalma demez miydi, örneğin. Zina yapma, yalan söyleme! Başkasının malına, ırzına göz dikme...
Din adına öldür demez hiçbir Kitap. Tüm inanç sistemlerinde, sivillerin üstüne bomba yağdırmak günah. Hepimize göre sevap; yaşatmak, fakire yardım etmek, gösterişten uzak durmaktı. Bize cennet diye vaat edilenin kapısını aralamak, incitmemekti. Başka bir deyişle her inanç sisteminin temelinde, vaat edilen cennete gitmek için dünyayı da cennete çevirmek gerekliydi. Kısaca söylemek gerekirse, gideceğimiz yerin provasını yer yüzünde yapıyorduk.
Bugünlerde bir kez daha anlıyoruz ki, yasak elmayı yediren Hava değilmiş meğer. Bir kez daha deneyimleyerek görüyoruz ki, cennet aleminden atılmamıza neden olan, Adem'in hastalıklı oğullarının hırslarıymış. Din, ırk diye ayrıştıran gafiller yüzünden bir türlü huzur içinde var olamıyoruz. Doğduğu kimlikten başka pazarlayacak hiçbir şeyi olmayan, hırsından kudurmuş savaş satan bu caniler yüzünden, yeryüzünde de öbür alemde de çayır çayır yanacağız.
Hepimizin bir ağızdan ‘dur’ demesi lazım. Savaşa dur!
Yorumlar
Yorum Gönder